Brezilya yerli üretim MAX 1.2 füzesini tanıttı

Brezilyalı savunma şirketi SIATT, 14 Mayıs 2026 tarihinde MAX 1.2 AC tanksavar güdümlü füzesinin ilk seri üretim partisinin Brezilya Kara Kuvvetleri’ne teslim edildiğini açıkladı.

Goiás eyaletindeki Formosa bölgesinde gerçekleştirilen teslimat, onlarca yıl önce başlayan geliştirme sürecinin tamamlanması açısından kritik bir eşik olarak değerlendiriliyor.

Füzeler, São Paulo eyaletinin Caçapava kentinde bulunan ve özellikle MAX programının seri üretime geçirilmesi amacıyla kurulan yeni SIATT tesisinde üretildi. Böylece Brezilya, yerli tasarım bir tanksavar füzesini tam ölçekli üretim kapasitesine taşıyarak operasyonel hizmete sokmuş oldu.

MAX 1.2 AC’nin teknik özellikleri

MAX 1.2 AC, SIATT ile Brezilya Kara Kuvvetleri Teknoloji Merkezi (CTEx) tarafından ortak geliştirilen lazer güdümlü bir tanksavar füzesidir. CTEx, Brezilya ordusunun silah araştırma ve değerlendirme alanındaki ana kurumu olarak faaliyet gösteriyor.

Yaklaşık 1,38 metre uzunluğa ve 15,4 kilogram ağırlığa sahip füze, saniyede 274 metre azami hıza ulaşabiliyor. Füzenin harp başlığında, 700 milimetre haddelenmiş homojen zırhı delebilecek kapasitede 2,2 kilogram HMX patlayıcı içeren şekillendirilmiş mühimmat bulunuyor.

Sistem, lazer ışını güdüm prensibiyle çalışıyor. Operatör hedef üzerindeki nişangâhı sabit tutarken füze, hedefe yönlendirilen kodlanmış lazer ışınını takip ediyor. Yarı otomatik bu yapı sayesinde hem sabit hem hareketli hedeflere karşı 200 metre ile yaklaşık 3,2 kilometre arasında yüksek hassasiyet sağlanıyor.

Toplam sistem ağırlığı 52 kilogram seviyesinde bulunuyor. Sistem iki personelli piyade timleri tarafından kullanılabildiği gibi araç platformlarına da entegre edilebiliyor. Ayrıca termal görüntüleme sistemleriyle birlikte gece ve kötü hava şartlarında da görev yapabiliyor.

Yerli savunma sanayisi için sembolik adım

MAX ismi, II. Dünya Savaşı sırasında Brezilya Seferi Kuvvetleri bünyesinde İtalya Cephesi’nde görev yapan ve ülkenin en tanınmış savaş kahramanlarından biri olarak kabul edilen Çavuş Max Wolff Filho’dan geliyor.

Brezilya Kara Kuvvetleri, Eylül 2024’te Rio de Janeiro’daki Marambaia Ordu Değerlendirme Merkezi’nde düzenlenen törende sistemin önceki “MSS 1.2 AC” adını resmen “MAX” olarak değiştirdi. Bu adım, Brezilya’nın ilk yerli üretim güdümlü tanksavar füzesinin ulusal askeri kimlikle ilişkilendirilmesi açısından sembolik önem taşıdı.

Aynı törende Kara Kuvvetleri Bilim ve Teknoloji Departmanı ile SIATT arasında üretim ve ticarileştirme lisans anlaşması da imzalandı. Böylece sistemin yurt içi üretimi resmen onaylanırken ihracat sürecinin de önü açılmış oldu.

Brezilya ordusunun yeni tanksavar yapılanması

Formosa’daki teslimat, Brezilya Kara Kuvvetleri’nin son dönemde oluşturduğu yeni tanksavar yapılanmasının bir parçası olarak değerlendiriliyor.

Brezilya ordusu, 2024 yılı sonunda São Paulo eyaletindeki Osasco’da konuşlu ilk ön cephe mekanize tanksavar birimini aktif hale getirmişti. Campinas merkezli 11’inci Mekanize Piyade Tugayı’na bağlı olan 1’inci Mekanize Tanksavar Şirketi başlangıçta İsrail yapımı Rafael Spike LR2 füzeleriyle donatıldı.

MAX sistemine sahip birliklerin ise 2025 yılı içerisinde bu yapıya dahil edilmesi planlanıyordu. Caçapava’daki teslimatla birlikte bu takvim hayata geçirilmiş oldu ve yerli üretim tanksavar kapasitesi doğrudan operasyonel birliklere aktarılmaya başlandı.

Formosa bölgesi ise Brezilya ordusunun önemli lojistik ve eğitim merkezlerinden biri olarak biliniyor. Bu nedenle yeni silah sisteminin ilk konuşlandırma noktası olarak seçilmesi dikkat çekiyor.

Guyana-Venezuela krizi etkisi

Brezilya’nın yerli tanksavar füzesine yönelmesinin arkasında yalnızca savunma sanayi politikaları bulunmuyor. Guyana-Venezuela sınır krizinde Brezilya ordusu, ülkenin kuzeyindeki Roraima bölgesine daha önce geliştirme aşamasında bulunan MSS 1.2 AC prototiplerini konuşlandırmıştı.

Bu adımın temel amacı, olası bir gerilim durumunda Venezuela’ya ait T-72 tanklarına karşı hızlı bir tanksavar kapasitesi oluşturabilmekti. Özellikle İsrail yapımı Spike LR2 gibi ithal sistemlerin kısa sürede temin edilmesinde yaşanan zorluklar, Brezilya’nın yerli üretim ihtiyacını daha görünür hale getirdi.

Geliştirme aşamasındaki sistemlerin gerçek bir operasyonel kriz ihtimalinde sahaya sürülmesi, Brezilya açısından stratejik bir ders olarak değerlendirildi. Bu süreç, kriz anlarında bir ülkenin ya kendi üretim kapasitesine güveneceğini ya da dış tedarik süreçlerini beklemek zorunda kalacağını ortaya koydu.

Kaynak: M5, Defence Blog